توی اون هفته بود که smsهایی برایم آمد که اولین مصاحبه‌ی مطبوعاتی میر حسین موسوی در حال انجام است. به دلیل مشغله‌ی زیاد کاری نرسیدم که همان روز پیگیری‌اش کنم.

دیشب که بی‌خوابی به کله‌ام زده بودو داشتم طبق معمول ول گردی یا همان وب گردی می‌کردم و یاد همان مصاحبه‌ افتادم. البته دورادور در جریان تمام مراحل تبلیغاتی و حرف‌ها و مصاحبه‌های ایشان هستم. آن مصاحبه را هم می‌دانستم چی به چی بوده، اما دقیق نخوانده بودم.

دیشب بعد از دقیق خواندن مصاحبه احساس کردم که کسی دوباره کاندید شده است که اگر بگذارند رئیس جمهور شود، وجه‌ی صلح و صلح طلب بودن ایرانی‌ها را به آن‌ها باز می‌گرداند.

مهندس در جواب خبرنگار فرانسوی که از او پرسیده بود سیاست شما در مورد هولوکاست چیست؟ پاسخ داده بودند که افراط و تفریط و حادثه جویی آسیب سیاست خارجی ما بوده است و باید از آن دوری کنیم. البته ایشان گفته بود که در اسلام حتی کشته شدن یک نفر هم درست نیست.

این حرف‌ها بوی صلح می‌دهد. بوی ایرانی سر بلند.

این مرد بوی صلح می‌دهد. بویی از جنس آنهایی که می‌توانند کاری کنند که ما بتوانیم خودمان را در دنیا ایرانی معرفی کنیم.

او از جنس آدم‌های 30 سال پیش است. از جنس آن‌ها که می‌خواستند خیلی کارها بکنند. اما حذف رقبای سیاسی و عشق به قدرت بعضی افراد باعث شد که ...

چند روز پیش داشتم طبق معمول برای کتاب نیوز خبر آماده می‌کردم که چشمم به اسم گوگول افتاد. خبر برایم جالب بود. مضوع خبر آن بود که روس‌ها و اکراینی‌ها بر سر این نویسنده و مالکیتش و مملکتش دعوا دارند. به طوری که هرکدام می‌گویند مال ما است. البته اتفاقاً یونسکو سال 2009 را به نام او نام نامیده است. خبر را کار کردیم و تمام شد.

دوباره پریروز داشتم خبر بازی می‌کردم که دوباره چشمم به اسم گوگول افتاد. خبر این بود که روس‌ها دارند برای گوگول در خانه‌ای که فوت کرده موزه می‌سازند و اعلام می‌کرده‌اند که تمام اموالش را به بالاترین قیمت خریدارند.

تلنگر جالبی بود. ما بزرگترین ادیبان جهان را داریم و اصلاً مهم نیست که کسی صاحب آن بشود یا نه. ادیب که هیچ، آثار باستانی‌مان را هم اگر دیگران خراب نکنند؛ حتماً خودمان خراب می‌کنیم. برج جهان نمای اصفهان و میدان نقش جهان، درختان خیابان چارسوق و ... البته به حراج رفتن خرده ریزهایش که دیگر هیچ.

روس‌ها فقط برای ثابت کردن یک نویسنده‌یشان؛ موزه برایش درست می‌کنند و ما کل مملکتمان را اهدا می‌کنیم.

پ‌ن 1: برای شناختن گوگول اینجا را بخوانید.

پ‌ن 2: اگر خواستید اوج فلاکتمان را ببینید، اینجا را هم بخوانید. 

"ك" بيتربيت ترين حرق ادبيات فارسي است.

"ك" تو اين زندگي.

واسه خدا بودم مثل موش آزمایشگاه

نتیجه‌ها روبرو شده باز با اشکال

مشکلاتى که می‌خونم توى گوشه‌ی قلبم

چونکه نمی‌خوام دنبال سوژه بگردم

سوژه زندگیمه که شدم یه سر ویران

ولى مهم اینه هنوز هستم

آره کمر من زیر اینبار خمیده شد

ولى قدرتى تو وجودم دمیده شد

دیشب برای اولین بار به زلیخای سریال یوسف حسودیم شد.

یعنی ای مطرب شده با عام و خاص

مرده شو چون من که تا یابی خلاص

دانه باشی مرغکانت برچنند

غنچه باشی کودکانت برکنند

دانه پنهان کن به کلی دام شو

غنچه پنهان کن گیاه بام شو

هر که داد او حسن خود را در مزاد

صد قضای بد سوی او رو نهاد

چشم‌ها وخشم‌ها ورشک‌ها

برسرش ریزد چو آب از مشک‌ها

دشمنان او را زغیرت می‌درند

دوستان هم روزگارش می‌برند

                      پ‌ن ۱: خوب نداریم. مگه چیه؟

87 جوری تمام شد که آخرش مثل گه بود. استرس‌هایمان آنقدر زیاد شده که فلوکستین هم جواب نمی‌دهد. شاید 4 یا 5 تا پروپرانول به زور بتواند جواب بدهد. 3 سال زحمت می‌کشی بعد امتحان فرمالیته‌ی حق العمل کاری همه‌ی زحمتت را به پوچی می‌کشد.

Skype  را که باز کردم؛ دو تا عکس برایم آمده بود. Save کردم و بعد هم باز و بعد هم چند قطره اشک و شک در این که آیا برای من بود یا نه و دعا که خدا کند برای من باشد.

خدا کنه.

پ‌ن 1: يا رب کی آن صبا بوزد کز نسيم آن

گردد شمامه کرمش کارساز من